De perfecte zondag

Mijn perfecte zondag? Die gaat als volgt.

Opstaan en schrijven

Mijn perfecte zondag start op een deftig uur. Ik sluip uit bed zonder MijnEngel te wekken. Kruip in de zetel. Met laptop. Met koffie. Ik werk in alle rust en stilte aan mijn konijntjes of een leuk stukje voor deze blog. Na een uurtje schrijven en schrappen en woorden verschuiven, verschijnt MijnEngel, heur haren nog op half zeven. Ze komt naast me zitten en vertelt over haar dromen en plannen van de dag. Gedaan met de rust die ik nodig heb om te schrijven. Maar mijn dag kan al niet niet meer stuk.

Ontbijten zoals de sjieke mensen

Dan gaan we ontbijten. Zolang we nog in de stad wonen. Zolang we geen kinderen hebben. Niet dat ontbijt op zich is belangrijk. Wel de de trage wandeling door een verlaten zondagsstad. Niet de de obligate champagne. Wel ‘s morgens samen eten. Een lang ontbijt heeft de verwachting van de dag. Plannen maken. Helder zijn. Dan wandelen we terug, maken misschien een ommetje langs de vogelmarkt of het stadspark. We laten de gebouwen aan ons voorbij gaan. Zolang we hier nog wonen. Zolang we nog geen kinderen hebben.

Voetbal

Naar “stadion Den Dreef” alwaar Oud Heverlee Leuven zijn thuismatchen speelt. Ik ben 90 minuten enkel met het spel bezig. Niet met de obligate problemen op het werk, met alle vervelende klusjes die thuis op me wachten, alle muizenissen in mijn hoofd. Gewoon met die stomme bal en 25 mannetjes op het groene gras.

Ik zit naast mijn vader. Op de tribune gedragen wij ons als twee echte mannen. We hebben het over ploegopstellingen, dubieuze beslissingen van de scheidsrechter en vuile fouten, zodat we niet hoeven te zeggen dat we elkaar graag zien. We zetten ons achter de ploeg om niet te hoeven zeggen dat we onvoorwaardelijk achter elkaar staan.

Zondag = Eten

Dan vertrek ik naar de familie van MijnEngel. De hond springt tegen me op bij het binnenkomen en van de hele avond wordt er niets van mij verwacht, zolang ik maar mijn bord leegeet. Mijn schoonfamilie praat zelf zijn maaltijden wel vol. MijnEngel wordt nog meer zichzelf. Ik herken haar trekjes in het gezicht van haar vader.

De autorit heeft ook zijn fijne kanten, maar daar had ik al eens iets over geschreven.

Mijn perfecte zondag

Zo zou mijn perfecte zondag eruitzien. Ze ligt helemaal in mijn eigen handen. Toch heb ik nog nooit een perfecte zondag beleefd. Want er zijn altijd wel andere dingetjes die moeten gebeuren, klusjes of excuses om met kostbare tijd te morsen.
Tijd die nooit meer terugkomt. Tijd die je inhaalt en de perfecte zondag voor goed onmogelijk maakt.

Daarom, beste lezer, wat is jouw ideale zondag? En doe jij meer je best dan ik?

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ik schrijf U leest en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s