Treuzelen bij de bakker

Guidooohh stoorde zich aan het getreuzel bij de bakker en voerde strakke procedures in. Ik ben ook een groot voorstander van efficiëntie en structuur. Maar op de vraag, “hoe moeilijk kan het zijn, koffiekoeken bestellen?” kan ik ten minste drie verzachtende omstandigheden bedenken.

 

Het bakkermeisje

Toen ik nog in Leuven woonde, was ik stiekem een beetje verliefd op mijn zondagse bakkermeisje. Ze had blonde dreadlocks en helgroene ogen waarin ik de oorsprong van ons universum kon lezen. En een witte schort die haar welgevormde boezem tot zijn recht deed komen (of omgekeerd). Maar wat me nog het meest fascineerde, hoe kon zo’n meisje elke zondag fris en monter achter de toonbank staan? Ging ze op zaterdag uit? Had ze aan een paar uur slaap genoeg? Waar ging ze eigenlijk uit?

Als ik rond een uur of 11 de bakkerij binnen slofte, dan koesterde ik elke seconde waarin zij alleen van mij was. Natuurlijk moet mijn brood gesneden worden. Natuurlijk wil ik een zakje. Natuurlijk mag dat even duren, dat bezoek aan de bakker.

Aantal en soort

Koffiekoeken halen is een grote verantwoordelijkheid.

Je kan gigantisch veel goede punten scoren bij familie en huisgenoten. Want jij bent degene die door regen/sneeuw/ijzel het gezellige verwarmde huis/appartement verlaat om als een echte hunter/gatherer broodnodig voedsel op tafel te brengen. Als ik binnenkom met hemelverse croissants, word ik bejubeld door MijnEngel, het soort welkom dat door de week iets minder vaak voorvalt.

Maar voor al die extra punten moet je dus wel de last van het kiezen op je schouders dragen. Want die goestingskes, voorkeuren en speciale wensen waar Guidooohh het over heeft, die worden door wederhelften en andere disgenoten natuurlijk niet expliciet uitgesproken. Ten huize Dodo gaat het niet van “doe mij maar een croissant en een strikske”. Het is eerder van “doe maar iets, maar wel zonder crème” of “iets met een beetje crème mag, maar niet te veel”.

De hele weg erheen zit ik dus te piekeren. Want “doe maar iets” betekent natuurlijk niet “doe maar iets”. Het betekent “ik ben nog te moe om erover na te denken maar wil wel dat mijn dag perfect start dus het is aan jou om de perfecte keuze te maken”. Dus soms sta ik een beetje te twijfelen in de overvolle bakkerij. Als een gewone soldaat die een onduidelijke taak zo goed mogelijk probeert uit te voeren.

Zeg nooit een boterkoek tegen een boterkoek

Ik ben opgegroeid tussen de fruitbomen. In Limburg eten we geen koffiekoeken. Taart (liefst met kilo’s fruit) zoveel je wilt, maar geen koffiekoeken. Toen ik in Leuven studeerde, ging er een hele bladerachtige met rozijnen en crème bestrooide wereld voor me open. Maar eens in Antwerpen, kon ik opnieuw beginnen. Want een boterkoek is niet overal een vettige croissant. Een boterkoek is op sommige plaatsen hetzelfde als een koffiekoek. Wat dan weer ergens anders een synoniem is voor een chocoladebroodje. En een suisse is soms een brioche, maar ook niet altijd. Een chouke is dan weer een eclair.

Dus beste Guidooohh, procedures, die moeten er zijn, absoluut. Maar heb mededogen met een verdwaalde Limburger die krampachtig probeert te raden waar ZijnEngel zin in heeft, dan een gooi doet naar de correcte regionale term voor het desgewenste object en ondertussen verdrinkt in de ogen van het bakkersmeisje.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Ik heb een mening U leest en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

9 reacties op Treuzelen bij de bakker

  1. guidooohh zegt:

    ik ben ontroerd en blij… het bakkersmeisje, dat grote geheim. En inderdaad, de klamme klauwen bij het wellicht toch niet zo goed bestellen en de daaropvolgende hoon… Schoon!
    mooie introspectie ook. ben al tien minuten aan’t nagenieten.

  2. karin zegt:

    weerwoord wat erin ging als een zoet broodje, daar houd ik wel van – mooi gepend

  3. Fijn dat jullie het leuk vonden.
    Het grappige is dat MijnEngel na het lezen van dit stukje voorstelde dat zij in het vervolg wel zou gaan. Dat mijn bakkermeisjescrush uit een ander tijdperk stamt, doet blijkbaar niets ter zake.

  4. karolien zegt:

    ik ben zo’n bakkersmeisje!
    Ik vind het altijd leuk om klanten gelijk jou te helpen.
    “Doe maar iets”, zo moesten er meer zijn! Carte Blanche altijd leuk ofwel een boodschappenlijstje!
    Ja, en ook opvallend hoeveel mannen er ’s zondagsmorgens als eerste over de vloer komen!

  5. the dude zegt:

    Ik dacht dat ik de enige was met al die problemen! vooral dan ivm de 2e verzachtende omstandigheid. Mooi!

  6. An Boetman zegt:

    In Nederland wonen maakt het bij de bakker nog extra verwarrend http://hhce-on-translation.blogspot.nl/2012/08/koffiekoeken.html

  7. Pingback: Vreemd Voer V | Dodo's in het wild

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s